fellibylurinn...

Við ákváðum að vera 5 daga lengur í Mexico en "planið" var.. mjög auðvelt að breyta planinu þegar það er nánast ekkert plan. Við erum búin að klifra slatta þrátt fyrir mikla rigningu á nóttunni. Klettarnir eru mjög fljótir að þorna eftir rigningu, og oft sleppa þeir þó það sé rigning í bænum og tjaldsvæðinu. 

Við erum í austurhluta mexico ekki svo langt frá landamærum Texas og fellibylurinn Patricia skall á vesturströnd Mexico svo við erum í góðu lagi, við eigum hinsvegar sennilega eftir að finna fyrir honum í formi smá vinds og mikillar rigningu. 

Í dag var ekkert klifrað vegna rignigar og við erum mjög spennt að sjá hversu lengi Wall-Mart tjaldið okkar endist í þessu veðri.. það er aðeins byrjað að leka nú þegar! 

We're still alive

Heihó! Við erum enn á lífi og höfum það bara skítsæmilegt. Lífið í Mexico er mjög rólegt og fínt, við erum ekkert að stressa okkur út snemma á morgnanna en getum samt klifrað hvaða leiðir sem er því það eru svo fáir hérna. Við erum oftast að klifra til um ca. 6 og eftir það er afslöppun á tjaldsvæðinu eða við húkkum okkur far niður í bæ (allir eru úber nice og maður er venjulega svona 20sek að fá far). Í gær fengum við kvöldmat með kóki á 300kr svo verðin hérna eru ekkert að buga okkar. Planið er að vera hérna í 4-5 daga í viðbót og taka svo rútu yfir til Texas. 

Bergur ekkert lítið sáttur með risavaxna kleinuhringina

Biggi og Henrik í rómantískri göngu gegnum dalinn

Burgers að klifra

"strike a pose hanskahendi"

Smá bugun í hitanum stundum

Movienight á El Búho, kaffihúsinu í bænum sem er rekið af klifrurum

Mexicanar eru ekkert að stressa sig á lífinu þegar kemur að keyrslu. Vantar sæti? þá situr þú bara á gólfinu eða aftan á pallinum (líka þó þú sért bara 2ára og einn á pallinum). Ertu að drekka? það er allt í lagi.. Engin bílbelti? hver þarf þau svosem? ..En ekki voga þér að keyra ber að ofan því þá færðu sekt!

The gang með pari frá mexico sem við klifruðum með í nokkra daga. 

ást og friður þangað til næst 

Ég (Bergur) var bitinn af margfætlu á laugardagin síðasta, Henrik lýsti einvíginu sem svo

"First man down!
After a good leadclimb Bergur woke up a dragon(centipede) in the middle of the climb. They fought long and hard until the bravery of Bergur took over and he threw the demon spawn to the ground and it crawled back into the abyss.
Now the valiant warrior is taking his rest from the poison bite."

Eins og Kata skrifaði um áður þá var ég að klifra mjög létta en langa leið. Þegar ég gríp um eitt gripið finn ég mikinn sting og er fljótur að fatta hvað var að gerast. Ég kippi hendinni út og þar er þetta kvikindi hangandi á fingrinum á mér, ég hristi hann af.
Kata var að tryggja hélt að þessi öskur í mér þýddu að ég væri við það að detta, hún setti sig í stöðu og var undirbúin að grípa mig, þegar hún lítur  upp sér hún kvikindið fljúga niður og lenda við hliðina á sér og svo hljóp það í burtu.
Ég ákvað að klára leiðina en sársaukinn magnaðist með hverri hreyfingu og endaði á því að koma niður og meta aðstæður.
Íslendingarnir við höfðum ekki hugmynd um hvað við áttu að gera en svo tók ég þá ákvörðun að fara niður á tjaldsvæði að spyrja. Hetjan Elín kom með mér þar sem hún kann spænsku sem kom sér mjög vel þennan dag.
Jovita (vinnur á tjaldsvæðinu) var ekki mjög viss um hvað ætti að taka til bragðs og hringdi útum allan bæ og spurði ráða. Að lokum var sú ákvörðun tekin að leita aðstoðar læknis og byrjaði það ævintýri hjá "civil protection" en þar var engan lækni að finna því það var laugardagur
næst var tekið á það ráð að fara í apótek. Annað hvert hús hér virðist vera apótek en hún var með eitthvað ákveðið í huga og fórum við þangað. Sá læknir var ekki við en hún var með einhverjar töflur.
Eftir að hafa stoppað heima hjá Jovita til að láta mannin hennar hafa lyf fórum við aftur upp á tjaldstæði.


Um fimm leitið var höndin orðin eins og uppblásin hanski og bólgan náði langt niður á framhandlegg. Og ég fór aftur og spurði hvort að ég ætti að hafa áhyggjur, Maðurinn sem var í afgreiðslunni þá vissi ekki meira en sú fyrri og hringdi útum allt til að reyna að finna lækni. Á endanum mætti eigandi svæðisins sem heitir Luli sjálf og bauðst til að fara með mig á næsta sjúkrahús í Monterrey.
Eftir smá umhugsun ákvað ég að þyggja það boð og förum við þangað.
Þar sem ég er alveg ósjálfbjarga neyddist Elín aftur til að koma með.

Luli spurði hvaða sjúkrahús við vildum fara á þar sem þrjú eru í boði og öll mis góð. Við  báðum bara um einhvern lækni og endaði hún á því að fara með mig á það fínasta. Ég veit voða lítið hvað gekk á en það var mikið af spænsku og Elín og Luli voru báðar í fullu starfi fyrir mig.
Ég þurfti að fá tvær sprautur í rassin og það fanst Elínu sko ekki leiðinlegt..

Á leiðinni til baka stoppuðum við í taco (auðvitað).

Ég fór með dagin eftir með krökkunum til að horfa á þau klifra en endaði bara á því að klifra helling sjálfur þrátt fyrir að vera með risavaxna hönd. Ég er orðin þekktur á svæðinu sem "the guy who got bit" og fólk hefur verið að spyrja mig útí þetta

El Potrero Chico og eitruðu skordýrin sem fylgja þessari paradís..

Whoo we made it!! Við komumst til El Potrero og erum búin að eiga tvo fááránlega góða daga. Það er erfitt að lýsa svæðinu með orðum og myndir "don't really do it justice". Fjöllin hérna eru svo há og brött og rísa upp frá engu, við lásum einhverstaðar að þau væru gömul kóralrif. Tjaldsvæðið er mun betra en við þorðum að vona, sundlaugin er ótrúlega ljúf með hengirúmmum sem við erum ekkert að hata að henda okkur í eftir heitan klifurdag. Allir sem við höfum hitt eru mega vinalegir og hitinn er aðeins viðráðanlegri hér en í Cancun. Tjaldið okkar er einsog eftir sprengjuáras, dót og föt útum allt een mjög kósý samt! Fyrir utan hunda í hundraðatali sem gellta í kapp við hvern annan frameftir kvöldi og hana sem byrja að gala um 2 leitið á nóttinni þá er alveg nokkuð góður svefnfriður.

Við erum búin að taka því nokkuð rólega og klifra þægilegar leiðir meðan við venjumst klettunum, hitanum og skordýrunum.. 

Skordýrin, réttara sagt risavaxin neonlituð margfætla náði einu okkar í dag.. Bergur var að klifra þægilega og auðvelda en langa leið, komin upp u.þ.b 1/3 af leiðinni þegar hann öskraði. Ég, Kata var að tryggja hann og hélt í sekúndubrot að hann væri að detta og setti mig í stöðu eeeen um leið og ég leit upp kemur þetta neonlitaða flykki fljúgandi á móti mér. Bergur greip semsagt í stórt og gott grip fyrir ofan sig á klettinum án þess að hafa hugmynd um að þar byggi eitt stykki viðbjóðslegt fyrirbæri, sem var ekki sátt með heimsóknina og beit hann í puttan.. Bergur kippti hendinni af veggnum en þá hékk margfætlan ennþá á honum svo hann þurfti að sveifla henni af og hún kom fljúgandi niður til mín og hljóp í felur. Fyrsta ákvörðun hjá Berg var að halda áfram og klára leiðina en eftir dass af blótsyrðum og stutta umræðu ákvað hann að koma niður, eftir það bólgnaði puttinn upp með hverri mínútunni svo hann og túlkurinn okkar (Elín) fóru til baka á tjaldsvæðið. Í stuttu máli var höndin á Berg orðin einsog uppblásinn hanski um 5 leitið svo þau kíktu á sjúkrahúsið í næsta bæ og fengu lyf og sprautur. HANN MUN LIFA ÞETTA AF eeen getur sennilega ekki klifrað næstu daga. :(

Hello Mexico

Nú er rétt rúmlega vika síðan við fórum frá Íslandi og ferðalagið er so far búið að vera magnað en á sama tíma örlítið þreytandi. Við byrjuðum á því að fljúga til Boston og eyddum tveim löngum dögum þar í að versla dót fyrir ferðina, tjald, klifurlínur, FLUGNASPREY og fleira.

Frá Boston lá leið okkar til Cancun í Mexico og ódýrasti kosturinn var að fljúga í gegnum Mexico City. Við röltum af stað á lestarstöðina í Boston með allt á bakinu um 11 leitið á laugardagsmorgni og tókum lestina uppá flugvöll. Flugið frá Boston til MexCity tók um 5 og 1/2 tíma og eftir það tók við 9 tíma bið á flugvellinum. Við höfðum hugsað okkur að leigja skápa og kíkja inní borgina en allir skápar voru uppteknir svo í staðinn var borðað, sofið á gólfinu, drukkinn bjór og spilað. Við tékkuðum okkur svo inn í flugið til Cancun kl. hálf 4 aðfaranótt sunnudags og vorum komin í loftið um 6 leitið, inní íbúð í Cancun um 10 á sunnudagsmorgun. Ekki nenntum við að eyða deginum í svefn svo við fórum að skoða okkur um, versla mat og svo beint í sundlaugina seinni partinn.

Við vorum nálægt ströndinni, með sundlaug í garðinum og ótrúlega þægilega íbúð svo þessir 3 dagar sem við eyddum í Cancun voru mega nice, fyrir utan örlítið rauðar og viðkvæmar axlir eftir sólina og sirka 25 flugnabit á mann (fyrir utan Henrik... hann er með eitt!!)

Akkurat núna erum við svo stödd í Monterrey að vinna í að koma okkur til El Potrero Chico þar sem planið er að vera næstu 2-3 vikurnar að klifra. Planið er að gista í tjaldi svo það er mikil spenna að sjá hvort við lifum það af.. Það er svolítið mikið hlýrra hérna en á Íslandi.. hitinn er búin að vera í kringum 30-35°C, það er aðeins meira af skordýrum en við erum vön og á góðri nóttu gæti Henrik vakið upp kirkjugarð með hrotunum sínum.. En þetta kemur allt í ljós!

 

 

Until next time! 

Welcome to our new blog

Gert fyrir alla þá sem hafa áhuga á að fylgjast með ferðalaginu okkur en þó mest til að halda 5 stressuðum mömmum rólegum!